Η θεραπευμένη αρσενική ενέργεια,μπορεί να θεραπεύσεικαι την σεξουαλική ενέργεια,μπορεί να φέρει αφθονία.Χρειαζόμαστε "μαλακές" γυναίκες.Ευαίσθητες, με χάρη, με πίστη μέσα τους, με ροή.Φέρουν βαθιά θεραπεία μέσα τους τέτοιες γυναίκες.Την νιώθεις την θεραπεία,έστω και με την παρουσία τους.Με ένα χαμόγελό τους.Με την αγκαλιά τους.Μην μπερδεύεις την καλοσύνη με την ηλιθιότητα.Μην περνάς την ευαισθησία για αφέλεια.Μια γυναίκα που μπορεί να ζει με ανοιχτή καρδιά σε τέτοιο κόσμο,που μπορεί να βιώνει την θηλυκότητά της,είναι ήρεμη, ζεστή, ευγενική,αλλά και βαθιά οριοθετημένη.Σέβεται τον εαυτό της και τους γύρω της.Έχει περάσει από όσα δεν χωρά η φαντασία σουκι ας μην μιλά για αυτά.Δεν μετασχηματίζεται εύκολαο άνθρακας σε διαμάντι άλλωστε.Και κάπως, με τα τόσα χρόνια καταπίεσης,κακοποίησης και εγκλωβισμού…

Και να'σαι.. βάζεις πάλι τον εαυτό σου δεύτερο και τέρμα πίσω γαλαρία, μήπως και..φανείς.Σε γεμίζεις αμφιβολίες, μήπως και δεν είσαι τόσο άρτια ακόμα, τόσο όμορφη ίσως ακόμα.Κάνεις ένα σωρό σκέψεις, μήπως και δεν είσαι απόλυτα ικανή, ή αρκετή. Μήπως μέσα σε τόση αυτοκαταστροφική σκέψη, έμεινε χώρος να σκεφτείς, πόσο ζεστά ξέρεις να αγαπάς;πόσο πολύ, βάζεις όλο σου το είναι σε οτιδήποτε θέλεις να πετύχεις;πόσο πολύ αγκαλιαστικά, φροντίζεις τους ανθρώπους σου;πόσο τυχεροί αισθάνονται όσοι σε συναναστρέφονται;πόσο φωτίζεις έναν χώρο απλά με ένα χαμόγελό σου; Την επόμενη φορά, που θα σε βάλεις στον τοίχο να σε πυροβολλείς, σκέψου, πόσο σπάνια είσαι.Φτάνει αυτό.Όταν το νιώθεις μέσα σου, προβάλλεται και απ'έξω.Σκέψου, πως την ώρα…

Υπάρχει ένα δεύτερο μέρος ζωής, σαν δεύτερη ζωή να πεις και την συναντάμε, όταν μόνο συνειδητοποιήσουμε ότι η ζωή είναι μία.Τότε ξεκινάμε να ζούμε αληθινά, πετώντας από πάνω μας, ό,τι σαν πέπλο διάφανο φορούσαμε που μας βάραινε πολύ κι ας μην το βλέπαμε καν.Νιώθαμε όμως πως είναι εκεί.Τα βλέματα, οι γνώμες, τα πρέπει των άλλων,η "εικόνα".Άλλων ανθρώπων; άλλων γενεών; Δεν έχει σημασία όταν στο δεύτερο μέρος έχεις πια περάσει.Γιατί βλέπεις, περνάμε όλο το πρώτο μέρος της ζωής μας να προσπαθούμε να αποδείξουμε, ποιοι είμαστε και γιατί, πασχίζουμε, αγωνιούμε για τις μεγάλες φωτεινές ταμπέλες, μην τυχόν και μείνουμε πίσω και έξω.Πίσω και έξω από την μάζα που "ξέρει".Γιατί για να το…

Σκέφτεσαι: "πώς να πιστέψω ξανά όταν όλα δίπλα μου μοιάζουν συντρίμια από μια ζωή που είχα πιστέψει.. πώς να πιστέψω ξανά, ότι αλήθεια υπάρχει όταν παντού γύρω μου ψέμα άφθονα μοιράζεται, εξαπάτηση, προδοσία.. πώς να πιστέψω ξανά, ότι αγάπη αληθινή, ζεστή, νοιαστική, φροντιστική υπάρχει, όταν τα σημάδια της εγκατάλειψης, κακοποίησης, απόρριψης ακόμα πονούν.." όμως ξεχνάς κάτι. Αυτά που βλέπεις γύρω σου, είναι όλα όσα αποθήκευσες μέσα σου από τον καιρό του τραύματος. Πάντα, αυτά που βλέπουμε γύρω μας, είναι καθρέφτες των όσων υπάρχουν μέσα μας.Γίνεται αυτό? θα με ρωτήσεις.. έτσι πάει, ναι, έτσι γίνεται. Ερχόμαστε μάτια μου παρατηρώντας όλη την ασχήμια γύρω μας και κλεινόμαστε στον εαυτό μας όλο και…

Ομορφιά είναι να ξυπνάς ξεκούραστος και άσχετα από το πόσο πρωί ξυπνάς, να δίνεις χώρο και χρόνο στην ησυχία και την νωχελικότητα ετοιμάζοντας την μέρα σου.Να μπορείς να επιλέγεις πιο αργά βήματα,όχι γιατί βαριέσαι, μα γιατί τα ζεις, τα νιώθεις, τα παίρνεις μέσα σου, απολαμβάνεις τις στιγμές σου.Είναι η εσωτερική γαλήνη που νιώθεις σε στιγμές, που ως τώρα, χρειαζόσουν να παλέψεις.Η αποδοχή του εαυτού σουσε καλά και όχι τόσο καλά σου στοιχεία.Ε και;Άλλωστε, ποιος είναι τέλειος?Η απαλότητα των πραγμάτων, όσο εξελίσσεσαι.Η διαφορά στην μουσική που επιλέγειςπια να ακούς,στον τρόπο που σε προστατεύεις,αλλά και στον τρόπο που εμπιστευόμενος τον εαυτό σου πια, σε αφήνεις ελεύθερο να δοκιμάσεις, να γευτείς, να καλωσορίσεις…

Περί αλλαγής και ανθίσματος.Σε βλέπουν μετά από καιρό και σου λένε άλλαξες.Άλλοι το λένε με περιέργεια, άλλοι ίσως με θαυμασμό και είναι και άλλοι, που ίσως το λένε πιο περιφρονητικά. Η εσωτερική αλλαγή, είναι διαδικασία.Από την αναγνώριση του ότι τα πράγματα δεν είναι καλά και πως χρειάζεται να δουλέψεις με τον εαυτό σου, την αποδοχή, την απόφαση μέχρι την δέσμευση για την δουλειά αυτή. Συμβόλαιο που θα κρατήσει για όλη την υπόλοιπη ζωή σου.Σαν λουλουδάκι στα μάτια των άλλων απ'έξω, φαίνεται -ξαφνικά- από το πουθενά το άνθος και ως φυσική ερώτηση έρχεται το "από πού ξεφίτρωσε αυτό";Το άνθος όμως, είναι το μόνο που φαίνεται απ'έξω και το -ξαφνικά- που φαίνεται…

Μετά από ένα διαζύγιο, γιορτάζεις εσένα.Γιορτάζεις το κουράγιο να επιλέξεις εσένα ολόκληρο και όχι τμηματικά επιλεγμένο.Γιορτάζεις τα τραύματα που ενώ χόρευαν ανεξέλεγκτα κάτω από τα ραντάρ σου, βγήκαν στην επιφάνεια και αντιμετωπίστηκαν.Γιορτάζεις πληγές που φροντίστηκαν.Γιορτάζεις το μικρό εσωτερικό σου παιδί που από μαζεμένο, υπό πάντα έλεγχο, και σιωπηλό, έχει δικαίωμα να ξαναγελά, να ξαναγιορτάζει, εσένα.Γιορτάζεις την ελευθερία κινήσεων, έκφρασης, ύπαρξης και το αναπόσπαστο δικαίωμα να μπορείς να είσαι Εσύ.Γιορτάζεις την φωνή σου, την άποψή σου, την δεύτερη ευκαιρία στην ζωή.Γιορτάζει η μοναξιά που έγινε μοναχικότητα.Οι φόβοι που έγιναν αυτοσυμπόνοια.Η έλλειψη ανάλυψης ευθύνης, που έγινε γενναιότητα και ανθεκτικότητα στην πορεία.Το αυτοάνοσο που έγινε υγεία.Η ελεύθερη αναπνοή.Όχι. Ένα διαζύγιο όταν χρειάζεται για…