Ομορφιά είναι να ξυπνάς ξεκούραστος
και άσχετα από το πόσο πρωί ξυπνάς,
να δίνεις χώρο και χρόνο στην ησυχία
και την νωχελικότητα
ετοιμάζοντας την μέρα σου.
Να μπορείς να επιλέγεις πιο αργά βήματα,
όχι γιατί βαριέσαι, μα γιατί τα ζεις,
τα νιώθεις, τα παίρνεις μέσα σου,
απολαμβάνεις τις στιγμές σου.
Είναι η εσωτερική γαλήνη
που νιώθεις σε στιγμές,
που ως τώρα, χρειαζόσουν να παλέψεις.
Η αποδοχή του εαυτού σου
σε καλά και όχι τόσο καλά σου στοιχεία.
Ε και;
Άλλωστε, ποιος είναι τέλειος?
Η απαλότητα των πραγμάτων, όσο εξελίσσεσαι.
Η διαφορά στην μουσική που επιλέγεις
πια να ακούς,
στον τρόπο που σε προστατεύεις,
αλλά και στον τρόπο
που εμπιστευόμενος τον εαυτό σου πια,
σε αφήνεις ελεύθερο να δοκιμάσεις,
να γευτείς, να καλωσορίσεις το νέο.
Η όμορφη αγάπη με σύνεση και συμπόνοια
και ο σεβασμός που νιώθεις
για σένα πια.
Το γάργαρο γέλιο σου,
μετά από χρόνια "προσεκτικής εικόνας"
του φαίνεσθε.
Η ροή στις κινήσεις σου
Η φροντίδα που σου παρέχεις,
σε όλους τους τομείς
όχι γιατί πρέπει,
μα γιατί δεν μπορείς να μην φροντίσεις
ό,τι πολυτιμότερο έχεις, εσένα!
